Urodzinowo i filmowo

Nie przepadam za urodzinami. Trudno mi to wyjaśnić: może chodzi o uświadamianie upływu czasu? Zwykle w okolicach urodzin jestem w gorszym nastroju. A może to dlatego, że wypadają w takim okresie, kiedy już niby nadchodzi wiosna, ale jeszcze nie do końca? W sam dzień urodzin i tuż po juz mi się humor poprawił.

W pracy istnieje zwyczaj przynoszenia ciasta i większość to robi, dostaje wtedy jakiś składkowy prezent, zwykle alkohol (który u mnie wylądowałby w szafce i czekał nie wiadomo na co) czy kartę podarunkową. Ale oprócz tego, że część ludzi zawsze przebywa na delegacji, obecnie jeszcze większość pracuje z domu, więc w niektóre dni bez sensu cokolwiek przynosić. Samo przyniesienie ciasta to jeszcze pół biedy, ale trzeba ludzi na to ciasto zaprosić, wybrać odpowiednią godzinę, przyjąć życzenia (na szczęście tylko podanie ręki i zwykłe "wszystkiego najlepszego")... Lepiej zostać w domu i zignorować ten fakt. Pamiętam, że już w szkole czy przedszkolu nie lubiłam rozdawania urodzinowych cukierków, w zerówce to w ogóle wróciły ze mną do domu.

Jedne z urodzin spędziłam w Meksyku i wtedy nie przyznałam się, że mam. Gdyby wiedzieli, oczekiwaliby postawienia alkoholu wieczorem - a i tak musiałam postawić z okazji tego, że wyjeżdżałam, więc bez różnicy. Inne też trafiły mi się na delegacji i tam niestety musiałam się ujawnić, bo potrzebna była moja data urodzenia. Pewien człowiek obiecał wtedy, że kupi mi na urodziny ciasto i rzeczywiście ciasto przyniósł ;) Kiedy myślę, jak chciałabym świętować okrągłe, to najchętniej albo w ogóle, albo gdzieś sobie pojechać - wyjazd z pracy podpada pod opcję "w ogóle".

Nie jestem też łatwą osobą do kupowania prezentów, najchętniej bym z nich zrezygnowała. W dzisiejszych czasach prezenty coraz bardziej tracą na atrakcyjności. Na szczęście na urodziny kupujemy sobie tylko z rodzicami. Z wiekiem robię się coraz bardziej jak mój ojciec, co niczego nie potrzebuje i niczego nie chce. Gdybym dostała prezent bez zapowiedzi, to trudno, ja się mimo wszystko zwykle jakoś tam ucieszę, ale kiedy ktoś pyta o sugestie, to w każdym pomyśle znajdę wady albo nie będę pewna, czy ja tego w ogóle chcę. Przeszedł mi przez myśl bon na masaż, najlepiej tajski, ale najpierw musiałabym znaleźć i wybrać odpowiednie miejsce. Padł pomysł karty prezentowej do galerii, ale zaprotestowałam od razu: nie lubię zakupów, a w ten sposób będę do nich zmuszona. Biżuteria może się wydawać uniwersalnym prezentem, ale nie noszę, najwyżej pamiątkowe bransoletki od czasu do czasu, a nawet gdyby, interesowałoby mnie tylko złoto. Poza tym długo nic odpowiedniego mi się nie nasuwało. Problem dla obdarowującego i dla mnie też, bo muszę wymyślać sobie potrzeby.

W ramach nieco opóźnionego prezentu sama dla siebie chciałabym kupić bilety lotnicze i zrobić sobie hiszpański city break - jeszcze nie kupiłam, ale jest szansa, zaczęłam się rozglądać i planować. Ostatecznie dostałam plecak wymiarowo dopasowany pod mały bagaż podręczny, wiec trzeba by wykorzystać ;)

Kupiłam za to bilety na Tydzień Kina Hiszpańskiego. Wybrałam sobie dwa filmy, "Przyjęcie" w sobotę i "Niedziele" w niedzielę. Ale zamiast na sobotę niechcący kupiłam bilet na piątek ("Tygrysy") i teraz muszę iść do kina trzy wieczory z rzędu :) Tak naprawdę chodzenie do kina nie jest moją ulubioną rozrywką, bo trzeba tracić czas na dojazd, a jeśli to multiplex (w tym przypadku na szczęście nie), to jeszcze dochodzą męczące reklamy i jest mi tam często duszno i niedobrze. Ale przynajmniej nie ma przeszkadzających dźwięków ani rozpraszaczy, a w domu z tym bywa różnie. Niektóre filmy ciężko też później znaleźć, a już tym bardziej z legalnych źródeł - w zeszłym roku dopiero w chińskim samolocie udało mi się trafić na jakieś, które mnie ciekawiły, a na które nie poszłam. Muszę jeszcze spróbować z VPN-em, bo najbardziej mnie irytuje, jak już znajdę, a tu komunikat, że niedostępny w mojej lokalizacji.

Z nowości chętnie obejrzałabym również "Bez wyjścia" Park Chan-Wooka i albo się wybiorę, albo będę czekać z niecierpliwością na streamingi. Z filmów tego reżysera niedawno obejrzałam "Służącą" - dużo seksu i przemocy, nie tylko zasugerowanych, ale pokazanych (choć nie aż tak dużo, jak się spodziewałam) i ogólnie dość mocny, ale z sensem, nie zostawia obojętnym. Z azjatyckich niedawno widziałam też japoński film "Monster" i również do mnie trafił - i to chyba najlepszy film, jaki zobaczyłam w ostatnim czasie, bardzo poruszający. I w jednym, i w drugim twórcy ulegli modzie na prezentowanie wydarzeń kolejno z różnych pespektyw, co ułatwia stopniowe ujawnianie kolejnych szczegółów, ale nie wyszło wtórnie, wyszło bardzo ciekawie i wciągająco. Poza azjatyckim zamierzam się jeszcze na "Tajnego agenta" z Wagnerem Mourą. Albo nie oglądam prawie niczego i prawie nic mnie nie kusi, albo klęska urodzaju :)